Chakir El Allachi

Chakir El Allachi

“Het is mooi om iemand te zien groeien”

Chakir el Allachi heeft een druk bestaan: hij is dagelijks mantelzorger voor zijn ouders en zet zich 32 uur per week vrijwillig voor de wijk in als sociaal cultureel werker.

Je werkt als vrijwilliger bij JoU, een stichting voor jongerenwerk. Hoe ben je daar terecht gekomen?
“Na mijn HBO-opleiding ‘Sociaal Cultureel Maatschappelijke Vorming kon ik maar lastig een baan vinden. Ik kon niet opboksen tegen de mensen met 2 tot 3 jaar ervaring. Ik was actief betrokken bij de Visie Kanaalstraat, een groep van winkeliers en inwoners die een plan hebben gemaakt om de situatie in de Kanaalstraat te verbeteren. Op een gegeven moment zei iemand tegen me: ‘Waarom kom je niet bij de Stichting Me’kaar een traineeship volgen?’ Ik heb daar aan kinderen van 6 tot 12 jaar huiswerkbegeleiding gegeven, sportactiviteiten georganiseerd en gesprekken gehad over school en hun thuissituatie. Na mijn traineeship ben ik overgestapt naar de Stichting JoU.”

Wat doe je daar precies?
“Ik werk met jongeren tussen de 15 en 25 jaar en loop veel rond op het Herderplein in Oog en Al en in het buurthuis daar. Jongeren kunnen daar inlopen, allerlei activiteiten doen en praten. Ik doe van alles: ik help jongeren onder andere aan een opleiding te beginnen en met het vinden van stages. Hoe pak je dat aan? Hoe schrijf je een brief? Ik probeer ze met advies en begeleiding zelfredzaam te maken. Ik heb zelf speciaal onderwijs gevolgd en daarna MBO en HBO gedaan, dus ik weet hoe die wereld in elkaar zit.”

Wat vind je het leukst aan je werk?
“Ik vind het mooi om iemand te zien groeien. Zo heb ik wekenlang een jongen begeleid die niet naar school ging en geen werk had. Hij maakte zich de hele tijd druk om alle ontwikkelingen in het Midden-Oosten en was daar erg emotioneel over. Hij was daardoor gevoelig voor slechte invloeden. Ik heb hem ervan weten te overtuigen dat hij eerst naar zijn eigen leven moet kijken. Daar heb je invloed op. Ik ben met hem meegegaan naar open dagen en meeloopdagen van opleidingen. Ook heb ik hem tips gegeven over hoe je je moet gedragen in de klas: wees leergierig en stel vragen. Op die manier zijn docenten bereid extra aandacht aan je te besteden, ook al ben je niet de beste van de klas.
Deze jongen is nu 3e jaars, loopt veel stages en heeft een bijbaantje bij de Albert Heijn. Hij besteedt 80% van zijn tijd aan zijn eigen leven en is minder gefocust op de problemen in de wereld. Dit probeer ik alle jongeren bij te brengen: zelf jezelf op 1 en niet bijvoorbeeld de groep. Want aan het einde van de dag sta je er toch alleen voor.”

Naast dit werk ben je ook nog mantelzorger? Is dat te doen?
Ja klopt. Ik zorg voor mijn ouders bij wie ik inwoon. Dat doe ik van 9.00 uur tot 12 uur. Daarna ga ik naar mijn werk. Omdat ik vrijwilligerswerk doe, ben ik redelijk flexibel in mijn tijden. Moet ik een keer met mijn ouders mee naar de huisarts, dan kan ik wat later beginnen of juist eerder weg. Daar doen ze gelukkig niet moeilijk over.”

Je bent geboren en getogen in Lombok. Hoe vind je het hier?
“Ik vind het een toffe wijk. Je kunt hier in een B-huis wonen, maar je zit wel op een A-locatie. Het is een van de weinige plekken waar je om 3 uur ’s nachts een broodje kunt halen. En ik ken iedereen. Ben ik een keer mijn pinpas vergeten, dan zegt de winkelier ‘Joh betaal later maar’.
Wat ik wel jammer vind is dat het contact tussen mensen onderling in de laatste 10 jaar voor mijn gevoel achteruit is gegaan. Dat heeft deels denk ik ook te maken met de individualisering in de maatschappij. En ik heb het gevoel dat veel nieuwe bewoners minder binding met de wijk voelen.”

Hoe probeer je daar verandering in te brengen?
“Ik merk vaak dat mensen best behoefte aan contact hebben, maar dat het er gewoon niet van komt. Daar probeer ik dan bij te helpen. Bijvoorbeeld door nieuwe bewoners huiswerkbegeleiding aan allochtone kinderen te laten geven. En dat vinden ze dan hartstikke leuk. Ik organiseer ook voetbaltoernooien voor inwoners van het AZC in Oog in Al en jongeren. Tussen die twee groepen botst het soms ook en is er miscommunicatie. Ik probeer te verbinden en mensen naar de overeenkomsten in plaats van de verschillen te laten kijken. Zo kun je uiteindelijk een hoop spanningen voorkomen.”

Wil je hier blijven wonen?
“Ik wil in de toekomst graag op mezelf wonen als ik de mantelzorg voor mijn ouders aan iemand kan overdragen. Ik zou hier graag blijven wonen, maar het is voor mij onbetaalbaar geworden. Dus waarschijnlijk zal ik dan verhuizen naar een plaats zoals Nieuwegein of Bilthoven”

Tekst: Kim Nelissen Beeld: Thomas Duiker